Koniec pewnej ery w Carolina Hurricanes. Kapitan drużyny Huraganów opuszcza „statek” i wolą kierownictwa drużyny przenosi się do New York Rangers. Staal nie robił problemów, miał do dyspozycji klauzulę która pozwalała mu wcale nie ruszać się z Karoliny Północnej, ale uchylił ją. W ten sposób trafił do Nowego Jorku, a w zamian za niego Hurricanes otrzymali wybory w drugich rundach draftu 2016 i 2017 oraz prospekta Aleksiego Saarele.

Nie obyło się bez pewnych warunków finansowych. Strażnikom zależało, by część wynagrodzenia Staala pozostała po stronie jego starego klubu. Huragany zgodziły się obciążyć się do końca tego sezonu 50 procent wynagrodzenia Erica, to nie był dla nich problem. Rangers pozostają zaś wciąż „graczem” na rynku transferowym, chociaż ciężko powiedzieć czy będą wykonywać kolejne ruchy.

Zapłatę za Staala stanowiły przede wszystkim draft picki, chociaż menadżer Ron Francis prawdopodobnie dostałby oferty wyższe niż dwie drugie rundy (zapewne jedna pierwsza runda spokojnie mogłaby stanowić cenę), to miał związane ręce przez klauzule no-trade Erica. Jeden z członków hokejowej familii Staalów prawdopodobnie kierował się też rodzinnym sentymentem – w Nowym Jorku czeka na niego jego brat Marc. Samotnie w kadrze Caroliny pozostaje młodszy od nich obu Jordan.

Oprócz selekcji Karolina Północna dostaje też wymierną korzyść w postaci Aleksiego Saareli. To młody chłopak z Finlandii, center ale jego talent może rozwinąć się jeszcze w inne strony. Wybrany w trzeciej rundzie draftu 2015, wysokie hokejowe IQ, chłopak bazujący na szybkości podejmowanych decyzji. W tym roku razem z młodzieżową reprezentacją Suomi sięgnął po złoty medal MŚ (zdobył cztery gole i miał trzy asysty w siedmiu meczach).

Strażnicy na najbliższym drafcie mają tylko pięć wyborów i żadnego w pierwszej czy drugiej rundzie. Napływ świeżej krwi do klubu będzie więc mocno ograniczony, ale to nie nowość. W ostatnich latach to nowojorski standard i wszyscy wiedzą, że prędzej czy później zacznie się to odbijać czkawką. Póki co sytuacja wygląda jednak tak, że Rangers zwiększają swoje szansę na sukces w play-off. Staal pewnie nie jest już w swoim prime-time, ale pogłoski o jego śmierci i kiepskiej grze są mocno przesadzone. Może nie jest tym samym człowiekiem który zdobywał Stanley Cup w 2006, na pewno nie jest tym samym który zdobywał 100 punktów w sezonie (zdarzyło mu się raz w 2005-06).

Z dużą dozą prawdopodobieństwa Erica nie stać też na sezony w granicach 70 punktów. Bariera 50-60 oczek na rok powinna być tym rozsądnym osiągnięciem, jakie Staal może zdobyć w dobrym towarzystwie. Nie jest to więc koń pociągowy dla klubu, który chce zrobić milowy krok na przód. Jednak jako uzupełnienie i wzmocnienie kręgosłupa drużyny na play-off stanowi sporą wartość, ma za sobą boje w fazie pucharowej i zasób sporych umiejętności, których młodzi centrzy w rundzie turniejowej nawet nie spodziewają się używać. O czym piszemy?

W 82-meczowym sezonie zasadniczym wyżej należy cenić kreatywność i umiejętności punktowania Nicklasa Backstroma czy Jewgienija Kuzniecowa. W serii do czterech wygranych, Staal może spokojnie „zjeść” obu, będąc zawodnikiem lepszym na wznowieniach (tutaj bardzo ważny atut aż 53% wygrywanych face-off to praktycznie więcej niż każdy center Rangers oprócz Dominca Moore’a) i bardziej wydajnym kondycyjnie oraz odpowiedzialnym w defensywie. W 43 grach play-off zanotował w karierze 43 punkty – te liczby przemawiają do wyobraźni. Pamiętajmy też, że Staal miał długie fragmenty kariery, w których wystawiany był na skrzydle i może stanowić fajne połączenie power-forwarda z rozgrywającym na tej pozycji.

4UcAALSZ6

Plusy dla Rangers z pozyskania Staala:

– Wszechstronny napastnik z doświadczeniem w play-off
– Rental player z połową obciążenia pozostającym po stronie kontrahenta, wygasający po sezonie kontrakt nie przeszkadzający w dalszej konstrukcji drużyny. Menadżer już zapowiedział że nie widzi Staala w zespole na dłużej niż do końca tegorocznej kampanii.
– Potencjalnie niska cena, jak za gracza z tak dużymi osiągnięciami w przeszłości

Plusy dla Hurricanes z oddania Staala:

– Zakończenie pewnej ery, dokonanie ruchu do którego zbierano się w Karolinie Północnej już długo
– Pozwoli zwiększyć „obciążenie” i rozwijać się młodszym czekającym na przejęcie zespołu (J.Staal, Lindholm, Rask – potencjalni centrzy)
– Zwrot pozwalający kontynuować budowę zespołu, Saarela potencjalnym centrem do rotacji już w przyszłym roku, najpóźniej za dwa lata.